Jedenastkę musieli zdominować oczywiście gracze Piasta. W bramce Szmatuła, bez dwóch zdań ostoja w klatce Piasta. W obronie duet. Pół człowiek – pół asysta czyli Patrik Mraz. Na drugim boku defensywy zawodnik, który przeszedł chyba największą metamorfozę – Marcin Pietrowski. Na stoperze dwójka, która stworzyłaby ścianę nie do przejścia. Fojut jest już przyzwyczajony do gry z Czerwińskim więc nie przeszkadzałoby mu raczej dzielenie placu z Łysym z Legii. Biało-czerwone zatrzęsienie w pomocy. Kapustka przebojem wbija się na co raz wyższe pułapy i oby zatrzymał się jak najwyżej. Dla Dąbrowskiego 2015 był rokiem progresu, kapitalny rozwój. Cetnarski wrócił niemal z zaświatów i zatrząsnął całą ligą. Przeżywa chyba najlepszy czas w karierze. Nie mogło zabraknąć również Kamila Vacka, konstruktora świetnej postawy Piastunek. Roman Gergel miejsce w 11 zapewnił sobie pod sam koniec roku, bo w ostatnich kolejkach złapał bardzo dobrą formę. W ataku Nemanja Nikolić. <dźwięk zaskoczonego tłumu> No ten wybór był oczywistością, bo Węgier zrobił sobie z boisk Ekstraklasy poligon strzelecki.

Czy po początku sezonu ktokolwiek byłby w stanie uwierzyć, że najlepszą piłkę w lidze będą grać beniaminkowie? Ci sami beniaminkowie, którzy męczyli wtedy oczy swoimi topornymi akcjami. A tak właśnie we wrześniu było. Ot cała Ekstraklasa!

Naszą jedenastkę września zaczynamy od Radosława Cierzniaka. Golkiper Wisły co prawda jakoś wybitnie nie zachwycał, ale spośród ligowych bramkarzy zachował najstabilniejszą formę. W obronie jego kolega Boban Jović, nie boimy się powiedzieć że to na ten moment najlepszy prawy obrońca ligi. Potem duet z Piasta. Patrik „asysta” Mraz i też potrafiący zrobić różnicę z przodu Hebert. Defensywę uzupełnia połowa pary Łysy&Łysy z Pogoni czyli Jarosław Fojut. Gol z 60 metrów niech starczy za cały komentarz. Krzysztofa Janusa i Jacka Góralskiego łączą wspólne cechy. Obaj grali w tamtym sezonie w Wiśle Płock i obaj dzięki dobrym występom trafili do Ekstraklasy. Jeden jak i drugi zalicza również rundę życia, robiąc niesamowitą momentami różnicę dla swoich zespołów. Radosław Murawski to już uznana marka. Wyróżniamy także Bartłomieja Babiarza, przez wielu uznawanego za najbardziej niedocenianego ligowca. W ataku klasycznie Nemanja Nikolić, a towarzyszy mu Mateusz Szczepaniak. Młody napastnik Podbeskidzia dwukrotnie we wrześniu swoimi golami przesądzał o zwycięstwach Górali.

Piłkarzem miesiąca uznaliśmy Krzysztofa Janusa. Gole, asysty, rajdy prawym skrzydłem. No pełny asortyment pokazywał momentami zawodnik Zagłębia. A pomyśleć, że parę lat temu nie przebił się w Cracovii mając za rywala na skrzydle na przykład Bartłomieja Dudzica… Odkrycie to wspomniany wyżej Szczepaniak. Trenerem września w naszych oczach był Piotr Mandrysz. Termalica nie tylko się odbudowała ale zaczęła powoli robić swoją markę na ligowych boiskach. Piękne zwycięstwo w Krakowie, wyszarpany remis z Pogonią no i dominacja, bo tak to trzeba nazwać, przy Łazienkowskiej. Bardzo przyjemnie patrzy się na grę Słoników a czekamy na jeszcze więcej!

Jeśli byśmy pół roku temu powiedzieli, że filarami obrony jedenastki kolejki będą zawodnicy Cracovii to chyba więcej nie odpalilibyście naszej strony. A tak właśnie się dzieje! Krzysztof Pilarz to co prawda dosyć częsty gość tej drużyny, ale dla Piotra Polczaka to jedno z pierwszych wyróżnień. Trzeba oddać Jackowi Zielińskiemu, że oprócz kapitalnej efektywności jego Cracovia gra niezwykle dojrzale w obronie w czym przoduje duet Polczak-Sretenović(ten drugi jest na ławce naszej 11). Marek Magiera zaliczył asystę drugiego stopnia przy golu Gergela, a Jarosław Fojut w Poznaniu zatrzymał Lokomotywę Macieja Skorży. Na skrzydłach ustawiliśmy Cernycha oraz Vacka. Litwin wraca na bardzo wysokie obroty, ale nie jesteśmy do końca przekonani czy akurat Łęczna będzie się z niego cieszyła bo okno transferowe wciąż trwa. Vacek z kolei całkiem ładnie wszedł w drużynę Piasta(jakkolwiek to źle nie zabrzmiało) do  tego zagrał świetną piłkę z rzutu rożnego asystując przy golu Mraza. O Dominiku Furmanie i Koheim Kato piszemy poniżej w naszych wyróżnieniach. Jodłowiec był autorem ważnej bramki, która ustawiła Legii mecz. Nikolić długo był nieskuteczny we Wrocławiu, ale w końcówce odpalił i ustrzelił dublet. Zwoliński pokazał, że forma przez lato mu nie uciekła i to może być jego sezon.

W AntyJedenastce zaczynamy od Krzysztofa Barana. Chociaż musimy przyznać, że „konkurencja” o miejsce w bramce tej drużyny była większa niż gdy niedawno rzucono nową partię Crocksów w Lidlu. Przyrowski, Pawełek, Forenc. Równie dobrze każdy z tej trójki mógłby zająć miejsce Barana. My jednak postanowiliśmy ustawić golkipera Jagi, ponieważ jego pomyłki wyglądały nad wyraz komicznie no i kosztowały Jagę pełną pulę punktów w Kielcach. Na bokach obrony dwójka z Lecha. Ceesay nie popisał się przy golu Lewandowskiego, a Douglasowi wyszły 3 dośrodkowania na mniej więcej 1545. Michał Koj zaliczył babole przy obu golach dla Łęcznian. Najpierw kompletnie zgubił z radaru Cernycha, a przy drugim golu przegrał główkę z Przemysławem Pitrym po której poszła kontra zakończona golem Śpiączki. Z Ruchu mamy jeszcze dwójkę piłkarzy. Jakub Wawrzyniak dał się wykiwać w polu karnym Piotrowi Polczakowi i kosztowało to Lechię 3 punkty. Maciej Iwański i Eduards Visnakovs mieli stanowić o sile ofensywnej Niebieskich, ale to jak wykonali swoje zadanie najlepiej pokazuje statystyka Ruchu po pierwszej połowie. Tyle samo strzałów co Visnakovs i cała drużyna Ruchu ogółem oddał Grzegorz Kuświk szukający mieszkania w Gdańsku. David Holman zalicza ciężki okres w Poznaniu i musi się napracować by nie stać się drugim Janem Zapotoką. Nabil Aankour był zdecydowanie najgorszym piłkarzem Korony w meczu z Jagiellonią ale na jego szczęście koledzy zdołali wyciągnąć wynik. Na koniec dwójka z Lechii. Michał Mak walczył z Bruno Nazario o miano gorszego skrzydłowego i, nieznacznie bo nieznacznie, ale „wygrał”. Sebastian Mila nie wszedł za dobrze w ten sezon, co prawda w pierwszej połowie szukał swoich szans ale w drugiej wyraźnie się wypompował i nie był w stanie pomóc kolegom w walce o remis.

Pora na wyróżnienia. Naszym piłkarzem kolejki uznaliśmy oczywiście Dominika Furmana. Furmi zaliczył dwie asysty, strzelił gola z rzutu wolnego a jeśli dodamy do tego, że sam tego wolnego wypracował to mamy występ niemal idealny. Odkrycie tej serii gier to Kohei Kato. Niektórzy podśmiewali się na informację o zatrudnieniu Japończyka przez Podbeskidzie, ale w Lubinie Kato dosłownie katował graczy Zagłębia. Mecz kolejki to starcie w Kielcach. Okej, wiemy że pod względem piłkarskim wyżej był mecz Śląska z Legią, ale braliśmy pod uwagę także emocje i lekki dreszczyk który mecz na Kolporter Arenie zdecydowanie wywołał. Wiemy, że bramki Przybyły były jakby wyciągnięte z 8 Ligi Mistrzów, ale jednak było coś wyjątkowego w oglądaniu tego jak na pełnych obrotach gryźli trawę piłkarze Korony i w ich szczerej radości po tych bramkach. Gol kolejki to trafienie Furmana z rzutu wolnego we Wrocławiu.